Zapraszamy do obejrzenia wypowiedzi Bo Bach, prelegenta na V Międzynarodowej konferencji „Mentalizacja, ciało i neuronauka – o przyszłości psychoterapii”, o zaburzeniach osobowości.
Poniżej podsumowanie wypowiedzi:
Największą zmianą w podejściu do zaburzeń osobowości jest odejście od dotychczasowych, dobrze znanych kategorii diagnostycznych i przejście na nową klasyfikację, która koncentruje się na ogólnym pojęciu zaburzenia osobowości oraz jego stopniu nasilenia. Zamiast stosować tradycyjne podziały na poszczególne typy zaburzeń, nowa klasyfikacja uwzględnia różne poziomy ciężkości, co pozwala lepiej określić różnice diagnostyczne w stosunku do innych zaburzeń psychicznych o podobnym obrazie klinicznym. Nowe podejście podkreśla również znaczenie kluczowych funkcji osobowości, takich jak mentalizacja, przewidywanie ryzyka zachowań agresywnych czy autoagresywnych.
Przejście z ICD-10 na nowy model klasyfikacji opartej na nasileniu zaburzenia oznacza konieczność zmiany organizacji leczenia, a także dostosowania istniejących podręczników i wytycznych terapeutycznych. Może to skutkować stworzeniem różnych strategii terapeutycznych w zależności od stopnia nasilenia zaburzenia. Inne podejście może być stosowane wobec osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami, a inne w przypadku pacjentów z bardziej nasilonymi objawami.
W przyszłości istotne będzie także uwzględnienie konkretnych cech osobowości pacjenta, takich jak dystans emocjonalny, negatywna afektywność, impulsywność czy cechy antyspołeczne. Ich konfiguracja znacząco wpływa na przebieg leczenia i podejmowane interwencje terapeutyczne.
Największą zmianą w podejściu do zaburzeń osobowości jest odejście od dotychczasowych, dobrze znanych kategorii diagnostycznych i przejście na nową klasyfikację, która koncentruje się na ogólnym pojęciu zaburzenia osobowości oraz jego stopniu nasilenia. Zamiast stosować tradycyjne podziały na poszczególne typy zaburzeń, nowa klasyfikacja uwzględnia różne poziomy ciężkości, co pozwala lepiej określić różnice diagnostyczne w stosunku do innych zaburzeń psychicznych o podobnym obrazie klinicznym. Nowe podejście podkreśla również znaczenie kluczowych funkcji osobowości, takich jak mentalizacja, przewidywanie ryzyka zachowań agresywnych czy autoagresywnych.
Przejście z ICD-10 na nowy model klasyfikacji opartej na nasileniu zaburzenia oznacza konieczność zmiany organizacji leczenia, a także dostosowania istniejących podręczników i wytycznych terapeutycznych. Może to skutkować stworzeniem różnych strategii terapeutycznych w zależności od stopnia nasilenia zaburzenia. Inne podejście może być stosowane wobec osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami, a inne w przypadku pacjentów z bardziej nasilonymi objawami.
W przyszłości istotne będzie także uwzględnienie konkretnych cech osobowości pacjenta, takich jak dystans emocjonalny, negatywna afektywność, impulsywność czy cechy antyspołeczne. Ich konfiguracja znacząco wpływa na przebieg leczenia i podejmowane interwencje terapeutyczne.
